Rhodes en Palmyra

Waarom wil mense die verlede uitwis? Is dit uit woede? Is dit omdat mense glo die verlede het hulle huidige situasie sleg gemaak?  Of is dit omdat hulle dink die res van wêreld is verkeerd en net hulle is reg?

Sal dit help as ons alle foto’s en boeke wat ons aan die verlede herinner, wegmaak? Dink maar aan die konsentrasiekampe van die Anglo Boere-oorlog. Of die hoogbloei van nasionaal-sosialisme en Adolf Hitler se despotiese vernietiginge.

Feit is dat die huidige wêreld geteister word deur fanatiese groepe wat herinneringe van die gisters wil uitwis. In ons land is dit Cecil John Rhodes se beeld wat gespoeg, geverf en verwyder moes word van die Ikey-kampus. (As daar ‘n groep is wat nie van Rhodes moes gehou het nie, was dit die behouers van die twee Boererepublieke).

Of jy ‘n aversie in Rhodes se motiewe en invloed het of nie, objektief gesien het dié imperiale Engels-man se toetrede tot die land beweging en groei voortgebring. In die ekonomie, in die kultuur, in die opvoedkunde. Daar is so baie van hom en sy Engelse manier van lewe in ons. Om ‘n standbeeld te betakel, is soos om ‘n vloermoer te gooi soos ‘n tweejarige  – jy gaan aan die aard van dit wat tot stand gekom het niks kan verander nie.

Die optrede van die Isisbeweging in die Midde-Ooste is nog meer onstellend. Dié fanatiese terreurbeweging ontsien niks wat in hulle pad staan nie. Of dit ‘n monument is wat iets weerspieël van die vroeë lewe van die mensdom, en of jy ‘n gewone mens is wat in ‘n ander geloofstradisie as jy groot geword het, jy het nie bestaansreg nie. Al wat mag bestaan is hulle leiers se fanatieke idiees. Isis is ‘n simbool van absolute fundamentalisme.

Dit is duidelik dat onverdraagsaamheid aan die orde is in die wêreld. Onbeheersde onverdraagsaamheid bring vernietiging mee. Sinnelose vernietiging. Dit is hoe ek die Rhodes-debakel en die Palmyravernietiginge in Sirië sien. Tragedies.

Die groter probleem is dat onverdraagsaamheid as ‘n beweging deursuur na individue. Mense neem die ingesteldheid van beweginge waarvan hulle hou aan.  Hulle identifiseer daarmee. Daar ontstaan ‘n meelopergesindheid.

Aggressie teenoor die verlede gaan niemand nêrens bring nie. Dit rig niks op nie. Dit dien net eie belang. Jy kan nie vir jou pa kwaad wees wat jou ‘n onregverdige pak gegee het, of vir dié wat ja gestem het, of vir AntonAdam en Eva oor die appel, of vir Rhodes wat net goud gesien het nie.

Die uitdrukking dat ons uit die verlede moet neem wat goed is, kan net geldig bly as die verlede steeds ‘n stem het. Hy wat die verlede nie ag nie, is die toekoms nie werd nie.

-  Anton Pienaar

  • Facebook
  • Twitter
  • email
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
Posted in Soos ek dit sien | Comments Off

Leeskring 24 Junie 2015 – Kwaad tot by kookpunt

“MeKookpuntnse in Suid-Afrika het kookpunt bereik.  Arm mense is kwaad, ryk mense is kwaad.  Bruin mense is kwaad, swart mense is kwaad en wit mense is kwaad.  Christene, Moslems, Hindoes en ateïste is kwaad.

Maar ons as gelowiges weet nie of ons mag kwaad word nie.  Mag ons hierdie woede-emosies wys?  Die werklikheid is, Christene word wel kwaad.

Met Kookpunt! help Cas Wepener ons om sinvol kwaad te word, om hierdie woede selfs te vier en daaroor te praat, te preek, te sing of te debatteer.  Hy moedig ons aan om op ’n spesifieke manier kwaad te word; om ons woede-emosies wat gewoonlik afgekeur word eerder ten volle te beliggaam.  Hy help dié wat kwaad is om sinvol om te gaan met wat hulle beleef, en help dié wat dalk nie kwaad is nie om ander wat wél woedend is, te verstaan en te verduur”.

Ons gaan die boek van Cas Wepener tydens ons Leeskringbyeenkoms van 24 Junie bespreek. Kry solank die boek en kom dink saam!

  • Facebook
  • Twitter
  • email
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
Posted in Leeskring, Toerusting | Comments Off

Foto-reis deur Nepal se aardbewing

Neels en ZNeels en Zettieettie Campher was oppad na die basiskamp hoog in die Himalajas toe die aardbeweging Nepal geskud het.  Toe rotse kilometers bo-kant hulle weens die skudding begin afrol het.

 Meer as 8 000 mense is dood as gevolg van die skudding.  Wat beteken jou geloof vir jou as jy besef die omgewing waarin jy nou is, is lewensgevaarlik?

Donderdagaand 19:00 gaan Neels en Zettie vertel wat hulle ervaar het toe hulle opkyk en jy sien hoe die rotse van die Himalajas afkom.  Hoe dit voel as jy by die plek kom waar jy die vorige aand geslaap het, en klippe en rotse het jou bed vernietig.

Die Camphers is bekend vir die treffende foto’s wat hulle op hulle reise neem, en hulle gaan ons Donderdag op ‘n foto-reis saamneem na Nepal.  Enige-een is welkom om die geleentheid by te woon.  Dit is ‘n bottel-en-bord-aand.

  • Facebook
  • Twitter
  • email
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
Posted in Algemeen | Comments Off

Gemeentefees 2015

Warmte en vrolikheid vir Rooikappie&kie

Hallo Rooikappie&kie!  Aanstaande Sondag is dit weer geleentheid vir ons jaarlikse groot saamkuier by die kerk.  Die “verpligte” byeenkoms!  Jy moet regtig ‘n goeie rede hê om nie daar te wees nie!

Dankie vir almal wat reeds potte skoongemaak het, of resepte nagelees het!  Dankie vir almal wat reeds hulle name op die lyste gesit het!  Dit beloof om soos elke keer ‘n baie wonderlike dag van kuier en eet te wees.

Ons het besluit dat kinders vanjaar die voorrang moet kry.  Daarom die Rooi-kappie&kie-tema.  Vir ouers is dit geleentheid om hulle kinders opgewonde te maak oor die kerk, oor hulle gemeente.  Dit is vir ons belangrik dat kinders tuis moet wees by die kerk en lief moet word vir die omgewing van die kerk.

Die kerklike lewe moet deel van hulle lewe word.  By ‘n geleentheid soos die Gemeentefees moet kinders die warmte en vrolikheid van die kerk aanvoel.

  • Facebook
  • Twitter
  • email
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
Posted in Onderlinge sorg | Comments Off

As die berge begin bewe …

Ons het reeds einde 2013 begin beplan aan ‘n staptog van 17 dae na die basiskamp van Everest in die Himalaya van Nepal.  Die plan was om met ‘n ompad via die mere van Gokyo, oor ‘n gletser en met die Cho La-pas die kamp te bereik en dan, nadat ons vir twee dae daar vertoef het, vir so 6-7 dae op die gewone roete terug te stap na die klein dorpie Lukla vanwaar ons met ‘n klein vliegtuigie sou vlieg na Kathmandu, hoofstad van Nepal.

Ons dogter Nicolette en ons het op 17 April via Doha in Qatar na Kathmandu gevlieg, waar ons die gids “Dipak” ontmoet het en vir ‘n dag of twee die stad saam met hom verken het.  Ons is daarna Lukla toe waar daar nie meer motors, motorfietse, gewone fietse of enige ander vorm van vervoer as jou eie twee voete, portiere en pakdiere is nie.

Die ruwe, ongerepte en onbesoedelde skoonheid van die sneeubedekte pieke en diep klowe in die Himalaya het op ons gewag toe die staptog op 20 April vanaf Lukla begin het.  Ons het gemiddeld so 8 ure per dag gestap en geleidelik al hoër geklim sodat ons by die dunner lug kon aanpas.

As Christene is ons almal daagliks bewus van God se genadige voorsiening en het die skrikwekkende aardbewings van 25 en 26 April dit net weer beklemtoon.  Ons was toe reeds op ‘n hoogte van ± 4500m en het die vorige aand in die gehuggie Macchermo oornag voor die moeilike stap na Gokyo op ± 4850m sou begin.  Zettie het met ‘n hoofpyn wakker geword en omdat ons versigtig was vir moontlike hoogtesiekte, het ons besluit dat sy vir nog ‘n uur moet slaap voor ons om 09h30 vertrek het.  Dit is ‘n steil, moeisame klim op ‘n ongelyke voetpad van omtrent 1 meter wyd aan die kant van die berg.  Aan die regterkant is ‘n afgrond na die rivier diep onder in die ravyn, terwyl die steil berg links langs ons is.

Om ongeveer 12h00 het ons ‘n diep dreuning gehoor en het die berg letterlik heen en weer begin skud.  Alles gebeur toe binne ‘n paar sekondes en was daar nie tyd vir berekende denke nie.  Mens handel instinktief.  Ek het Zettie hoor skree dat dit ‘n aardbewing is en dat ek moet wegkom van die rand van die afgrond, maar toe ons die volgende oomblik opkyk, sien ons ‘n klomp vallende, springende rotse en klippe teen die berg afkom reguit na ons toe.  Instinktief het ek teen die wand van die berg neergeval en my kop met my hande probeer beskerm.  In die valslag het ‘n klip so groot soos ‘n rugbybal my teen die linker borskas getref, maar my dik klere het die impak versag.  Zettie het bly staan en die rotse en klippe suksesvol ontwyk.  Na die laaste klippe teen die berghang af is, was daar ‘n stilte asof niks gebeur het nie.  Ons het gou vasgestel dat deur God se genadige beskerming nie Zettie, Nicolette, ons gids, die twee portiere of ek enige beserings opgedoen het nie.  Na ons van die skok herstel het en die Here geloof het, het ons die staptog na Gokyo voortgesit, min wetende dat ± 8000 mense in Nepal gesterf het en meer as 16 000 persone in die massiewe aardbewing beseer is.

Dit het begin sneeu en dit was reeds bykans donker toe ons Gokyo moeg en emosioneel uitgeput bereik het.  Dit het die volgende dag ook gesneeu en ons was in die “eetvertrek” van die klein herberg toe die tweede aardbewing op 26 April toeslaan.  Weereens is nie een van ons beseer nie, maar die paar geboutjies in die dorpie het verdere skade opgedoen.

Die plan was om die volgende dag oor die gletser na die Cho La-pas te stap, maar ‘n groepie stappers wat dit probeer het, het omgedraai en vir ons kom sê dat die gletser weens die aardbewing nuwe skeure in het en onstabiel is.  Boonop lê die sneeu in die pas ± 1.5 meter diep en is dit ook uiters gevaarlik om dit aan te durf.  Intussen het nuus begin deurkom dat minstens 18 klimmers en Sherpas in die basiskamp van Everest weens ‘n sneeustorting dood is en ons het besluit om ons plan te laat vaar om soontoe te gaan.  Daar was ook geen sin daarin om terug te stap Lukla toe nie, want baie stappers en klimmers het uit vrees soontoe gestroom om in Kathmandu te probeer kom, maar die lughawe was gesluit en is slegs vir noodvlugte en reddingswerkers gebruik.  Daar was buitendien chaos in Kathmandu en die inwoners het in die strate geslaap uit vrees vir die gevolge van die naskokke.

Ons het dus die beskikbare tyd voor ons terugkeer gebruik om na ander dorpies in die omgewing van Everest te stap en die asemrowende skoonheid van God se skepping in die Himalaya te geniet.  Ons kon Everest op verskillende plekke sien.  Op die bestemde tyd van 7 Mei het ons vanaf Lukla terug gevlieg na Kathmandu en kon ons daarin slaag om ons vlugte na Suid-Afrika met twee dae te vervroeg.  Behalwe vir die skade in Kathmandu (en ook in alle gemeenskappe wat ons gesien het) het alles nou reeds na redelik normaal teruggekeer.

In ons stiltetyd het ons elke oggend saam God se liefde, genade en beskerming oordink en Hom daarvoor geloof en gedank.

Die volgende woorde van Ps. 95 was ons daaglikse metgesel op die staptog in die Himalaya:

“Die dieptes van die aarde behoort aan Hom, die kruine van die berge is Syne.  Kom ons val in eerbetoon voor Hom neer, kom ons buig, kom ons kniel voor die Here ons Skepper.”

Neels en ZettieOns moet as God se kinders tog nooit twyfel aan sy liefdevolle en genadige voorsiening in ons lewens nie.  Dit is al óór en óór in ons lewens bewys.

Net ‘n laaste woord van opregte dank vir al die Stellastraters se gebede, bemoedigende boodskappe en belangstelling tydens die grootste tragedie in Nepal se geskiedenis.

Dit het ons getroos om te weet dat ons in julle gedagtes is en dat ons as gelowiges familie is van mekaar.

-  Neels en Zettie Campher.

  • Facebook
  • Twitter
  • email
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
Posted in Soos ek dit sien | Comments Off

Moenie by ‘n boek verbygaan nie!

SAM_0499Stellastraat se biblioteek het reeds vanjaar ‘n klomp nuwe boeke aangekoop. Uitstekende boeke wat elke smaak en behoefte aanspreek.

Dalk weet jy nog nie of dalk het jy dit nog nie probeer nie, maar ons goedtoegeruste biblioteek is volledig tot jou beskikking.  Jy kan boeke, DVD’s en tydskrifte met hartelus en kosteloos uitneem!

Enkele nuwe boeke wat nou beskikbaar is:

Kos uit die Bybel  -  Naomi Goodman ea    (A)

Pagan Christianity?  -  Frank Viola    (B)

Speaking Christian  -  Marcus J Borg    (Da)

Having a Mary heart in a Martha world  –  Joanna Weaver    (F)

Wie is ek?  -  Louis Awerbuck en Lise Swart    (G)

The zinzum of love  -  Rob en Kristen Bell    (H)

Living with less so your family has more  -  Jill en Mark Savage    (Ha)

The crimson cord: The story of Rahab  –  Jill Eileen Smith    (Ja)

Chai tea & ginger beer  -  Deborah Kirsten    (Jb)

In die hemel eet ‘n mens mieliepap  –  Maretha Maartens    (Kb)

‘n Tas vol blues songs  -  Susan Coetzer    (Kc)

Wat’s die punt van groen wees?  –  Jacqui Bailey    (M)

  • Facebook
  • Twitter
  • email
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
Posted in Biblioteek, Toerusting | Comments Off